Καθημερινά το δράμα των αυτοκτονιών συνεχίζετε...

Το αδιέξοδο και η ασυδοσία των διεφθαρμένων πολιτικών, έχει οδηγήσει ένα συνεχώς αυξανόμενο ποσοστό(δυστυχώς), στο να επιλέγουν την εσχά...

Το αδιέξοδο και η ασυδοσία των διεφθαρμένων πολιτικών, έχει οδηγήσει ένα συνεχώς αυξανόμενο ποσοστό(δυστυχώς), στο να επιλέγουν την εσχάτη των "λύσεων" την αυτοκτονία!
Δεν χρειάζεται να πούμε κάτι άλλο πάνω σε αυτό το λυπητερό θέμα, ο καθένας από εσάς μπορεί να εξάγει τα δικά του ασφαλή και μη συμπεράσματα!

Αυτό που λέμε και θα λέμε είναι πως ρόδα είναι και γυρίζει και τότε καλύτερα τρέξτε να κρυφτείτε άχρηστοι...

Νέα αυτοκτονία στο Σχηματάρι
Σύμφωνα με το lamiareport, οι δύο γονείς, ρωσικής καταγωγής, ζούσαν στο Σχηματάρι και είχαν 2 παιδιά, ηλικίας 3 και 5 ετών. Ήταν άνεργοι με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζουν τεράστιο οικονομικό πρόβλημα.
Στις 10:30 πρωί της Κυριακής ο πατέρας βγήκε με τα παιδιά μια μικρή βόλτα, ενώ η 26χρονη δήλωσε πως δεν είχε διάθεση να ακολουθήσει.
Όταν επέστρεψαν στο σπίτι αναζήτησαν τη νεαρή μητέρα η οποία όμως δεν απαντούσε...Δυστυχώς τα μικρά παιδιά άνοιξαν τη πόρτα του υπνοδωματίου και αντίκρισαν τη μητέρα τους κρεμασμένη.

Και άλλη αυτοκτονία είχαμε αυτή τη φορά το απόγευμα του Σαββάτου που μας πέρασε στη Σταυρούπολη.

Ο 45χρόνος εκπαιδευτικός Σάββας Μετoικίδης, διορισμένος στην Αθήνα, είχε επισκεφτεί τον τόπο καταγωγής του για τις εορτές του Πάσχα. Στα πολυσέλιδα σημείωματα που άφησε πίσω του εξηγεί του λόγους της πράξης του, αποδίδοντάς την στο Μνημόνιο και στην οικονομική κατάσταση.

Το χρονικό

Ο 45χρονος δάσκαλος, πριν απαγχονιστεί, φερόταν φυσιολογικά και κανείς δεν είχε αντιληφθεί τι πρόκειται να κάνει. Μέχρι τις 2 μ.μ. του Σαββάτου ο Σάββας Μετοικίδης ήταν στο καφενείο της πλατείας στη Σταυρούπολη και έπαιζε τάβλι με συγχωριανούς του. Φεύγοντας για το σπίτι, τους αποχαιρέτησε καθώς στις 6 μ.μ. επρόκειται να αναχωρήσει για την Αθήνα, μετά τις διακοπές του Πάσχα.

Πήγε στο πατρικό του σπίτι, έκατσε στο τραπέζι με τον αδερφό, τον πατέρα και τη μητέρα του, οικογενειακά και κάποια στιγμή έφυγε από το τραπέζι. Μετά τις 4 ο πατέρας του πήγε για κάποιο λόγο στην αποθήκη του σπιτιού, όπου αντίκρισε το γιό του κρεμασμένο! 

Στο σημείο όπου απαγχονίστηκε ο συνδικαλιστής, βρέθηκαν δύο επιστολές. Η πρώτη απευθύνεται στην οικογένειά του και περιέχει και αρκετές λεπτομέρειες για τις εκκρεμότητες που έχει αφήσει. Η δεύτερη απευθύνεται σε φίλο του συνδικαλιστή, έχει σαφές πολιτικό περιεχόμενο και αποτελεί ένα μανιφέστο όπου εξηγεί τους πολιτικούς λόγους της αυτοχειρίας του, ως ένδειξη διαμαρτυρίας για τις επιπτώσεις της κρίσης στην ελληνική κοινωνία.

Αυτή είναι ολόκληρη η τελευταία "πολιτική" επιστολή του Σάββα Μετοικίδη:

«ΒΙΑ είναι να δουλεύεις 40 χρόνια για ψίχουλα και να αναρωτιέσαι αν ποτέ θα βγεις στη σύνταξη.
ΒΙΑ είναι τα ομόλογα, τα κλεμμένα ασφαλιστικά ταμεία, η χρηματιστηριακή απάτη.
ΒΙΑ είναι να αναγκάζεσαι να παίρνεις ένα στεγαστικό δάνειο που τελικά το πληρώνεις χρυσό. 
ΒΙΑ είναι το διευθυντικό δικαίωμα του εργοδότη να σε απολύει όποια στιγμή θέλει. 
ΒΙΑ είναι η ανεργία, η προσωρινότητα, τα 700 ευρώ με ή χωρίς ένσημα. 
ΒΙΑ είναι τα εργατικά «ατυχήματα», επειδή τα αφεντικά περιορίζουν τα εξόδά τους εις βάρος της ασφάλειας των εργαζομένων. 
ΒΙΑ είναι να παίρνεις ψυχοφάρμακα και βιταμίνες για να ανταπεξέλθεις στα εξαντλητικά ωράρια.
ΒΙΑ είναι να είσαι μετανάστρια, να ζεις με το φόβο ότι θα σε πετάξουν ανά πάσα στιγμή έξω από τη χώρα και να βιώνεις μια διαρκή ανασφάλεια. 
ΒΙΑ είναι να είσαι ταυτόχρονα μισθωτή, νοικοκυρά και μάνα. 
ΒΙΑ είναι να σου πιάνουν το κώλο στη δουλειά και να σου λένε «Χαμογέλα ρε τι σου ζητάμε;» 
Αυτό που ζήσαμε εγώ το ονομάζω εξέγερση. Κι όπως κάθε εξέγερση μοιάζει με πρόβα εμφυλίου, μυρίζει καπνιά, δακρυγόνα και αίμα. Δεν τιθασεύεται εύκολα και δεν καπελώνεται. Πυρπολεί συνειδήσεις, αναδεικνύει και πολώνει αντιθέσεις, υπόσχεται στιγμές, έστω, συντροφικότητας και αλληλεγγύης. Ιχνηλατεί ατραπούς για την κοινωνική απελευθέρωση. 
Κυρίες και κύριοι, καλώς ήρθατε στις μητροπόλεις του χάους! Βάλτε πόρτες ασφαλείας και συστήματα συναγερμού στα σπίτια σας, ανοίξτε την tv και απολαύστε το θέαμα. 
Η επόμενη εξέγερση θα είναι σίγουρα σφοδρότερη, όσο θα προχωράει η σαπίλα αυτής της κοινωνίας… Ή βγείτε στους δρόμους δίπλα στα παιδιά σας, απεργήστε, τολμήστε να διεκδικήσετε τη ζωή που σας κλέβουν, να θυμηθείτε ότι κάποτε υπήρξατε νέοι που θελήσατε ν’ αλλάξετε τον κόσμο».

Σάββας Μετοικίδης


Πληροφορίες : enikos.gr και lamiareport.gr

Δημοσίευση σχολίου Default Comments

Τα σχόλια στα blogs υπάρχουν για να συνεισφέρουν οι αναγνώστες στο διάλογο.

Τα σχόλια σας είναι ευπρόσδεκτα και δημοσιοποιούνται όλα, αρκεί να αποφεύγουν ύβρεις που αναφέρουν προσωπικούς και προσβλητικούς χαρακτηρισμούς. Όσοι θέλουν να βγάλουν το άχτι τους, ας πάνε παρακαλώ κάπου αλλού.

emo-but-icon

Αναγνώστες

Liked us?

item